Choroby dysplastyczne stawu łokciowego u psa. Etiopatogeneza, diagnostyka i leczenie
W badaniu radiologicznym w projekcji przyśrodkowo-bocznej FCP najlepiej widoczny jest przy wyproście łokcia i supinacji nadgarstka 15 stopni.
Linia graniczna doczaszkowa wyrostka dziobiastego jest zwykle niewyraźna; widoczne są skerotyzacja podchrzęstna dalszej części wcięcia bloczkowego kości łokciowej oraz zanikająca struktura beleczkowa kości (5, 18). Równolegle ze zmianami FCP może być obecna inkongruencja stawu łokciowego. W projekcji doczaszkowo-doogonowej z pronacją 15 stopni przyśrodkowy brzeg wyrostka dziobiastego może być lekko stępiony lub zaokrąglony.
Jednak w wielu przypadkach, zwłaszcza w początkowej fazie rozwoju choroby, radiografia jest często niewystarczająca, aby postawić ostateczną diagnozę, a wtedy zaleca się dodatkowe badanie TK. W badaniu tym wyrostek dziobiasty przyśrodkowy może być dokładnie oceniony bez nakładających się na siebie struktur kostnych (15, 31). Z kolei zastosowanie techniki artroskopowej pozwala na dokładną inspekcję wyrostka dziobiastego przyśrodkowego; równocześnie mogą być identyfikowane zmiany „kissing lesions” lub OCD na powierzchni kłykcia kości ramiennej (33) (ryc. 4).
Leczenie operacyjne polega na usunięciu zmienionej chorobowo części wyrostka dziobiastego (subtotal coronoid ostectomy – SCO). Zabieg taki można wykonywać metodą tradycyjną poprzez artrotomię z dostępu przyśrodkowego lub mniej inwazyjnie z zastosowaniem techniki artroskopowej. U niektórych psów mogą być obecne pojedyncze fragmenty, łatwe do usunięcia. U innych może być widoczna tylko szczelina w obrębie chrząstki stawowej. Szczelina ta może sięgać różnie głęboko do kości podchrzęstnej, co jest widoczne w badaniu TK.
W celu skutecznego leczenia jest wskazane usunięcie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
