Brzuszno-doogonowe zwichnięcie stawu biodrowego u psa – przypadek kliniczny
Sposoby leczenia
Podstawowym sposobem leczenia zwichnięcia różnych stawów jest nastawienie metodą zamkniętą i utrzymanie w tej pozycji przez jeden do czterech tygodni. Nie inaczej jest w przypadkach zwichnięcia stawu biodrowego, także dyskutowanego tu brzuszno-doogonowego. Postępowanie zachowawcze przyniosło dobre wyniki opisane w doniesieniu C. Thachera i S.C. Schrader z 1985 roku (1). Ten sposób postępowania nie sprawdził się jednak w przypadkach, w których przyczyną zwichnięcia był niewielki uraz lub w wywiadzie nie było urazu (1).
Harari, Smith i Rauch (2) w przypadkach zwichnięcia brzuszno-doogonowego przebiegającego ze złamaniami krętarza, które wymuszały dojście operacyjne i osteosyntezę, zastosowali inne rozwiązanie. U psów o masie ciała 10 i 15 kg oprócz osteosyntezy po repozycji głowy zastosowali z powodzeniem zaszycie torebki stawu.
W 2001 roku Martini, Simonazzi i Del Bue (4) w 14 przypadkach zwichnięcia stawu biodrowego zastosowali szwy wchłanialne stabilizujące staw. Jeden z psów o masie ciała 15 kg miał zwichnięcie brzuszno-doogonowe. U wszystkich 14 psów po oczyszczeniu panewki z resztek więzadła i ziarniny, względnie skrzepów, głowę reponowano. Następnie wiercono otwór w kości biodrowej w pobliżu jej dobrzusznego brzegu i drugi przy podstawie krętarza większego jako punkty do zaczepienia szwów w kształcie ósemki złożonych z trzech do sześciu odcinków plecionki Polyglactin o grubości 2 USP, osiągając dobre i bardzo dobre rezultaty.
Çetinkaya i Olcay w 2020 r. (3) opisali zastosowanie, w zwichnięciu brzuszno-doogonowym, protezowania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
