Postępowanie terapeutyczne w przypadku fobii dźwiękowej u psów

TCA – antydepresanty trójcykliczne

To inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, wpływają raczej modyfikująco na wrażliwość receptorów niż poprzez bezpośrednie oddziaływanie na receptory. Pierwsze efekty terapeutyczne widoczne są po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia podawania leku, dlatego zaleca się rozpoczęcie terapii 6 tygodni przed okresem świąteczno-noworocznym. Można stosować te leki łącznie z benzodiazepinami, podając TCA ciągle, a benzodiazepiny – doraźnie, w dzień działania bodźców dźwiękowych.
Dawkowanie (6):

• Amitriptylina – 2,2-4,4 mg/kg m.c. co 12 godzin.
• Klomipramina 1-3 mg/kg m.c. co 12 godzin.

Azopirony

Buspiron – agonista receptorów serotoninowych. W odróżnieniu od beznodiazepin nie powoduje rozluźnienia mięśni, nie ma działania sedatywnego i nie powoduje efektu wycofania. Powinien być stosowany w słabym lub umiarkowanym lęku. W fobii może być stosowany łącznie z doraźnym podawaniem benzodiazepin. Stosowany jest raczej jako lek drugiego rzutu lub w terapii kombinowanej.
Dawkowanie:

• Buspiron – 0,5-2 mg/kg m.c. od 1 do 4 razy dziennie lub 10-15 mg na psa co 8-12 godzin (6).

SSRI

Mogą być stosowane długofalowo przy fobii dźwiękowej w celu redukcji reaktywności, ograniczania stresu i poprawy nastroju (4).

Nie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas