Nic nie przeraża weterynarza… a pacjenta?

Badanie lękliwego kota

Analogicznie jak w przypadku psów, niebagatelne znaczenie dla pacjenta mają emocje właściciela. Warto więc zadbać o to, aby podczas wywiadu klient miał szansę swobodnie się wypowiedzieć odnośnie do niepokojących go objawów, podczas gdy kot może zapoznać się z otoczeniem. Stół przed badaniem można spryskać feromonami w sprayu oraz korzystać z feromonów w dyfuzorze. Wszelkie dźwięki należy ograniczyć do minimum, a źródło światła ustawić tak, aby nie padało bezpośrednio na twarz pacjenta (8). Zaleca się, aby w miarę możliwości wydzielić jeden gabinet wyłącznie dla kotów (7).

Pomieszczenie do badania powinno umożliwiać bezpieczne otwarcie transportera i oczekiwanie aż kot samodzielnie z niego wyjdzie, aby wybadać teren. Poczucie kontroli nad sytuacją może sprawić, że kot wykaże większą chęć współpracy. Nigdy nie należy wyrzucać ani wytrząsać kotów z klatek (11), co czasem uniemożliwia ich konstrukcja (np. wiklinowe kosze otwierane tylko z przodu). Warto więc poinformować opiekunów, jakie transportery są odpowiednie do wykorzystania podczas wizyt lekarskich.

Zalecane jest, aby podczas badania umożliwić kotu pozostanie w dolnej części klatki (ryc. 2). Jeśli zachodzi konieczność wyciągnięcia kota lub podniesienia go, niewskazane jest wyciąganie go na siłę (o ile nie jest to absolutnie nieuniknione). Zamiast tego stosuje się metody delikatnego wyciągnięcia kota razem z kocem, na którym siedzi, a w przypadku transporterów otwieranych od góry subtelne zachęcenie do wyjścia poprzez objęcie go w okolicy miednicy z delikatnym uciskiem (motywuje [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas