Lęk separacyjny u psa
Ważne jest dostosowanie protokołu do konkretnego przypadku i konkretnego psa. Sesje trwają krótko, około 30 min lub mniej, zwykle odbywają się 5 razy w tygodniu. Zastosowanie jednego lub dwóch dni przerwy po kilku dniach ćwiczeń przynosi lepsze efekty w nauce. W sesjach biorą udział wszyscy domownicy, pojedynczo lub wspólnie, w zależności od ustalonego protokołu. Niezwykle ważna jest świadomość opiekunów i umiejętność czytania sygnałów wysyłanych przez psa. Na podstawie kart pracy, komentarzy opiekuna i uwag trenera budowane są kolejne protokoły do stosowania w dalszej terapii.
Głównym celem leczenia jest zwiększenie poczucia bezpieczeństwa. Uczymy psa, że ten krótki czas w samotności jest bezpieczny. Budujemy odporność na czas pozostawania w samotności. Stopniowo w treningach wydłużamy go, jednak protokoły projektowane są w specyficzny sposób, tak aby były z jednej strony sesją treningową zwycięską lub stanowiły wyzwanie w zależności od przypadku. Wiele psów już po około 30 dniach w treningu jest w stanie pozostawać samodzielnie, spokojnie w domu ponad 15 minut. Należy jednak liczyć się z dłuższą pracą z psem, gdyż każdy przypadek jest inny, każde środowisko jest wyjątkowe, a każdy opiekun ma różne potrzeby i możliwości. Jest to proces, którego nie możemy w żaden sposób przyśpieszyć, gdyż jest osobniczy i musi trwać tyle, ile wymaga [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
