Lęk lokomocyjny i choroba lokomocyjna u psów i kotów
W przypadku lęku lokomocyjnego występującego u psów będzie polegał więc na zmniejszaniu odległości od parkingu, na każdym etapie wyznaczając psu przyjemne zadania do wykonania (np. proste komendy) lub proponując zabawę. Zwierzę powinno być wówczas obficie nagradzane w najbardziej pożądany przez niego sposób. Jeżeli na którymkolwiek etapie pies wykazuje objawy niepokoju, należy cofnąć się na odległość, która nie była dla niego problematyczna. Dotyczy to również sytuacji, w której właściciel dołącza kolejne bodźce – ich natężenie należy natychmiast zmniejszyć, jeśli zwierzę przestaje być zrelaksowane.
W przypadku kotów postępowanie jest trudniejsze, ponieważ ze względu na silny instynkt terytorialny przenoszenie ich w obce miejsce będzie zwykle wywoływało reakcję stresową.
Można jednak stopniowo odwrażliwiać i przeciwwarunkować je na transporter (np. podawać w nim ulubiony przysmak lub w czasie zabawy ukrywać w nim zdobycz, np. piórko), następnie dołączać kolejne etapy:
- zamykanie drzwiczek,
- podnoszenie, wynoszenie do innego pomieszczenia,
- następnie do nieuruchomionego pojazdu,
- włączanie silnika itp.
Po zakończeniu każdego etapu powinno nastąpić karmienie lub zabawa. Postępowanie jest prostsze, jeśli najpierw kot polubi wychodzenie na spacery (również poprzez bardzo stopniowe zapoznawanie go z otoczeniem za drzwiami), a następnie uwarunkuje wychodzenie na zewnątrz z przejażdżką samochodem.
Suplementy diety polecane dla zwierząt śliniących się i wymiotujących podczas podróży to przede wszystkim preparaty na bazie kłącza imbiru.
W wielu przypadkach dobrze sprawdzają się suplementy o działaniu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
