Kształtowanie umiejętności społecznych zwierząt zmagających się z lękiem
Stosując referencję społeczną, można rozszerzyć grono osobników, któremu dane zwierzę zacznie ufać. Szczególnie ważne jest, aby pracować ze zwierzęciem w obecności zrównoważonych osobników tego samego gatunku. Prawidłowe kontakty wewnątrz gatunkowe umożliwiają społeczne uczenie się, czyli poprzez obserwację drugiego osobnika. Jest to bardzo bezpieczny sposób uczenia się, ponieważ obserwując zachowanie innego zwierzęcia i konsekwencje wynikające z tego zachowania, zwierzę zdobywa doświadczanie bez ryzyka negatywnych przeżyć (6).
Dla zwierząt społecznych przynależność do grupy społecznej oraz uzyskiwane od niej wsparcie i poczucie bezpieczeństwa są niezwykle istotne. Zmniejsza się odczuwanie lęku i poprawia poczucie pewności siebie. Przynależność do grupy społecznej pozwala także realizować zachowania, które budują poczucie pewności siebie, jak zabawa czy wspólna eksploracja otoczenia.
Środowisko społeczne a dojrzewanie
Badania przeprowadzone na młodocianych szczurach typu dzikiego potwierdziły wpływ środowiska społecznego na dorastające szczury. Szczury zostały podzielone na trzy grupy. Przez cały okres dojrzewania zwierzęta z pierwszej grupy mieszały z innymi osobnikami w tym samym wieku, szczury z drugiej grupy mieszkały z osobnikami dorosłymi, natomiast te z trzeciej grupy mieszkały z osobnikami z odciętym układem dopaminowym, skutkującym trwałą stereotypią i agresywnością. W wieku dorosłym szczury z wszystkich trzech grup były obserwowane podczas testów labiryntu, wymuszonego pływania i preferencji społecznych w celu zmierzenia u nich poziomu lęku, depresji i jakości interakcji społecznych. W porównaniu z innymi grupami szczury, które spędziły okres dojrzewania z dorosłym szczurem z odciętym systemem dopaminowym jako towarzyszem, wykazywały więcej [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
