Zmienność genetyczna i epidemiologia zakażeń cirkowirusem świń typu 2 (PCV2)
Występowanie PCV2 u gatunków innych niż świnia domowa
Świnia domowa jest głównym, ekonomicznie istotnym gospodarzem PCV2, ale w dobie powszechnego stosowania szczepień i zmniejszającej się prewalencji wirusa w wielu stadach rośnie rola dzików i świń zdziczałych (ang. feral pigs) jako ważnego rezerwuaru PCV2 na całym świecie. Wirus jest rozpowszechniony w ich populacjach na wszystkich kontynentach, gdzie występują (9, 35). W Namibii PCV2 wykryto również u guźców, jednego z rodzimych gatunków świniowatych występujących w Afryce (24, 26). Podobnie u brazylijskich pekari białowargich i pekari obrożnych, blisko spokrewnionych ze świniowatymi, stwierdzono DNA PCV2 (8). Choć częstość jego występowania w populacjach szczepionych świń spada, wskaźniki zakażeń pozostają wysokie u dzików, w niektórych regionach przekraczają 76% (3). Ich rola jako rezerwuaru i potencjalnego wektora rozprzestrzeniania się wirusa między obszarami geograficznymi podkreśla potrzebę monitoringu dzikiej fauny na obecność nosicielstwa PCV2.
Co ciekawe, dziki zazwyczaj nie wykazują objawów PCVD, co może odzwierciedlać różnice w cechach genetycznych lub adaptacji gospodarza, albo – co bardziej prawdopodobne – brak czynników dodatkowych PCVD, charakterystycznych dla intensywnej produkcji świń. Uważa się, że PCV2 prawdopodobnie wyewoluował jako patogen w populacjach dzików, a następnie doszło do transmisji na świnie domowe, a miało to miejsce setki lat temu. Choć wnioski te należy traktować ostrożnie ze względu na ograniczoną ilość danych historycznych, podkreślają one rolę gatunku gospodarza jako czynnika napędzającego ewolucję wirusa.
Transmisja wirusów między świniami a dzikimi świniowatymi jest dobrze udokumentowana [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
