Zmienność genetyczna i epidemiologia zakażeń cirkowirusem świń typu 2 (PCV2)
Choroby związane z cirkowirusem świń typu 2 (PCVD)
Cirkowirus świń typu 2 (PCV2) należy do rodziny Circoviridae, rodzaju Circovirus, obejmującego małe wirusy pozbawione otoczki. Jest on głównym czynnikiem etiologicznym chorób związanych z PCV2 (PCVD), jednak najczęściej wywołuje zakażenia subkliniczne, również będące przyczyną znacznych strat ekonomicznych z powodu obniżonej wydajności produkcyjnej (34). PCVD występuje najczęściej u świń w wieku od 5 do 15 tygodni i przebiega z uogólnionymi objawami klinicznymi o zmiennym nasileniu: wyniszczeniem, utratą masy ciała, bladością skóry, pogorszeniem wykorzystania paszy i wrażliwością na wtórne infekcje. Dotyczy to jedynie pewnego odsetka zwierząt w stadzie, czego wynikiem jest zróżnicowanie przyrostów masy ciała w dotkniętej chorobą populacji. W przebiegu choroby mogą występować także objawy ze strony układu oddechowego i biegunka. Należy jednak pamiętać, że patogeneza PCVD jest złożona i zależy od czynników typowych dla intensywnej hodowli świń, między innymi takich jak stała obecność PCV2 w środowisku, obecność koinfekcji modulujących funkcjonowanie układu odpornościowego świń oraz duże zagęszczenie zwierząt i często złe warunki środowiskowe.
Jak dotąd nie zidentyfikowano markerów zjadliwości szczepów PCV2 ani jej związku z przynależnością wirusów do określonego genotypu lub linii genetycznej w obrębie genotypu. Choroby związane z PCV2 mają złożoną etiologię, gdzie wirus ten odgrywa główną rolę. Z jednej strony w warunkach doświadczalnych przeprowadzenie badań danego szczepu, odzwierciedlających warunki naturalne, ale z pełną kontrolą czynników dodatkowych choroby, jest bardzo trudne lub niemożliwe. Z drugiej strony obserwacje terenowe „ostrych” przypadków chorób, w których wykryto PCV2, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
