Kompleksowy przegląd wirusowych, bakteryjnych i pasożytniczych patogenów wywołujących biegunki prosiąt ssących
TGEV, PEDV, PDCoV i SADS-CoV powodują klinicznie nierozróżnialne ostre zapalenie żołądka i jelit u wszystkich grup wiekowych świń, także u prosiąt ssących (35). Wirusowe zapalenie żołądka i jelit (ang. TGE, transmissible gastroenteritis) praktycznie nie jest notowane w Europie. Choroba nadal jednak pojawia się w Stanach Zjednoczonych i Chinach (39, 40). Objawy kliniczne są najciężej wyrażone u seronegatywnych prosiąt ssących w wieku do 7 dni (35).
Choroba może przebiegać w dwóch formach: epidemicznej i endemicznej. W formie epidemicznej śmiertelność jest bardzo wysoka, szczególnie wśród prosiąt w wieku 2-3 tygodni, jednak znacznie spada u starszych prosiąt i większość świń w wieku powyżej 3 tygodni przeżywa infekcję. Objawy, które mogą pojawić się u osesków i prowadzić do śmierci, to: wymioty, wodnista, żółtawa biegunka, szybko postępujące odwodnienie, spadek wagi (39, 40). W formie endemicznej śmiertelność jest niska i zwykle nie przekracza 10-20% u świń w wieku od 6. dnia życia do 2 tygodni po odsadzeniu (39).
Koronawirusowy zespół ostrej biegunki prosiąt, czyli zespół SADS, jest związany z zakażeniem świń SADS-CoV. Cechuje się on ostrą, często kończącą się śmiercią biegunką oraz wymiotami. Objawy kliniczne są obserwowane przede wszystkim u prosiąt. Śmiertelność u zwierząt do 5. dnia życia wynosi 90%, a u prosiąt w wieku ponad 8 dni nie przekracza 5%. W porównaniu do PED, TGE i SADS objawy kliniczne spowodowane przez PDCoV są łagodniejsze, a wskaźniki śmiertelności niższe i sięgają 40-80% u prosiąt osesków. W starszych grupach wiekowych [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
