Kompleksowy przegląd wirusowych, bakteryjnych i pasożytniczych patogenów wywołujących biegunki prosiąt ssących

Beztlenowce z rodzaju Clostridium

Bakterie z rodzaju Clostridium to zwykle duże laseczki o długości od 2 do 7-8 µm i szerokości od 0,4 do 1,2 µm, ale spotkać można także formy nitkowate (6). W przypadku prosiąt ssących do patogennych przedstawicieli rodzaju Clostridium, mających znaczenie dla ekonomicznych aspektów produkcji świń, zalicza się Clostridium perfringens typ A i typ C oraz Clostridioides difficile (wcześniej Clostridium difficile) (7, 8).

Clostridium perfringens to patogen wywołujący wiele schorzeń u zwierząt i ludzi, opisany po raz pierwszy już w 1892 roku (6). Laseczki C. perfringens produkują około 20 toksyn, z czego tylko toksyny główne mają określoną rolę w patogenezie chorób wywoływanych przez ten drobnoustrój: toksyna alfa (aktywność fosfolipazy C), beta (toksyna tworząca pory), epsilon (toksyna mająca aktywność permeazy) oraz jota. Ze względu na produkcję wymienionych toksyn wyróżnia się pięć typów toksynogennych C. perfringens: typ A (toksyna alfa), typ B (toksyny alfa, beta, epsilon), typ C (toksyny alfa i beta), typ D (toksyny alfa i epsilon) oraz typ E (toksyny alfa i jota) (7).

Głównym czynnikiem chorobotwórczości Clostridium perfringens typu C jest toksyna beta, która ma największe znaczenie w wywoływaniu jednostki chorobowej nazywanej martwicowym zapaleniem jelit prosiąt (9). Toksyna ta jest wrażliwa na proteazy, dlatego rzadko sprawia problem kliniczny u zwierząt dorosłych. Jest ona natomiast przyczyną poważnych problemów zdrowotnych prosiąt nowo narodzonych ze względu na niską koncentrację proteaz w ich przewodzie pokarmowym oraz obecność [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas