Etiologia i znaczenie kliniczne biegunek związanych z zapaleniem okrężnicy u świń
Biegunka u świń to stan, w którym obserwuje się zwiększoną częstość oddawania kału o nieprawidłowej, płynnej konsystencji, wynikającej ze zmniejszonej zawartości suchej masy w stosunku do objętości. Patomechanizm tego objawu chorobowego może być zróżnicowany − od nadmiernego wydzielania płynów do światła jelita, poprzez zaburzenia wchłaniania, aż po wzmożoną perystaltykę jelit lub zwiększoną przepuszczalność nabłonka jelitowego (1).
Etiologia chorób biegunkowych u świń ma najczęściej złożony charakter. Oprócz czynników zakaźnych (bakterie, wirusy) i inwazyjnych (pasożyty) istotne znaczenie mają również aspekty żywieniowe, środowiskowe oraz sposób zarządzania stadem. Do czynników ryzyka zalicza się także stres związany z niewłaściwymi warunkami klimatycznymi (temperatura, wilgotność, ruch powietrza), a także stres wynikający z mieszania grup czy nadmiernego zagęszczenia zwierząt. Istotną rolę w rozwoju biegunki odgrywają również czynniki żywieniowe − szczególnie w okresie przejścia prosiąt z mleka lochy na paszę stałą oraz przy wysokiej zawartości nieskrobiowych polisacharydów w paszy (2).
Biegunka, która występuje w okresie 4-16 tygodni po odsadzeniu, czyli w okresie tuczu, jest na tyle charakterystyczna, że bywa określana angielskim terminem „grower scour” (dosł. „biegunka rosnących świń”). W publikacjach naukowych spotkać można również inne określenie − colitis-complex diarrhea (CCD), czyli biegunka związana z zapaleniem okrężnicy (3). Jak sama nazwa wskazuje, jest to postać biegunki wynikająca ze stanu zapalnego jelita grubego (okrężnicy). Choroba ta stanowi poważne wyzwanie dla produkcji trzody chlewnej, ponieważ wiąże się z koniecznością intensywnego stosowania antybiotyków (większa masa ciała świń w porównaniu do okresu odsadzenia wymaga wyższych dawek leków), co generuje [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
