Diagnostyka kliniczna chorób układu oddechowego i pobieranie prób do badań laboratoryjnych w stadach świń
Badanie kliniczne
Diagnostyka kliniczna w chlewni opiera się najczęściej na ocenie stanu ogólnego zwierzęcia jako obrazu wyłaniającego się z obserwacji i oceny wielu osobników w grupie. Nieodzowny jest tu pomiar temperatury ciała u większej liczby świń. Diagnostyka indywidualna, polegająca szczególnie na badaniu przez osłuchiwanie i opukiwanie klatki piersiowej, ze względów natury technicznej (trudności z bezstresowym przytrzymaniem zwierzęcia do badania, szumy i dźwięki pochodzące z zewnątrz), jest w warunkach terenowych raczej rzadkością. Ocena kliniczna dotyczy najczęściej oceny oddechu, a więc typu oddychania, rytmu oddychania, częstości oddychania, jakości oddechów oraz, o ile jest on zauważalny, oceny wycieku z nozdrzy. Obraz kliniczny jest najczęściej na tyle mało charakterystyczny, że nie pozwala nam udzielić odpowiedzi, z jaką przyczyną schorzenia mamy do czynienia. Objawem patognomicznym jest, co prawda krwawy, pienisty wypływ z pyska i nozdrzy przy nadostro przebiegającej formie APP u świń czy charakterystyczny kaszel i typ oddychania przy zakażeniach wirusem influenzy, tym nie mniej zwykle i ten obraz nie jest aż tak bardzo charakterystyczny. Deformacja okolicy nosa i szczęki górnej może świadczyć o zaniku małżowin nosowych i występowaniu zanikowego zapalenia nosa, lecz nie wiemy, czy mamy do czynienia z formą progresywną, czy nieprogresywną tej choroby. Bardzo ważne w diagnostyce schorzeń układu oddechowego u świń są zatem badania dodatkowe mające na celu dokładne określenie czynników chorobotwórczych, szczególnie podłoża zakaźnego. Coraz większa grupa hodowców i producentów trzody chlewnej wymaga od lekarza weterynarii dokładnego określenia stanu zdrowia stada, w oparciu o pełną diagnostykę, w celu opracowania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
