Antybiotykoterapia u świń – repetytorium. Charakterystyka pochodnych pleuromutyliny i tetracyklin

Doksycyklina

Antybiotyk ten, podobnie jak pozostałe antybiotyki tetracyklinowe, wykazuje działanie bakteriostatyczne. Aby zahamować syntezę białek bakteryjnych, doksycyklina musi dostać się do wnętrza komórek bakteryjnych, co odbywa się na zasadzie transportu aktywnego.

Doksycyklina jest aktywna m.in. wobec: Listeria monocytogenes, Bacillus spp., Clostridium spp., Actinobacillus spp., Bordetella sp., Brucella sp., Borrelia sp., Haemophilus sp., Campylobacter sp., Pasteurella multocida, a także mykoplazm, chlamydii i riketsji.

Podawana doustnie, dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Już po 15 minutach od podania wykryć można śladowe ilości doksycykliny we krwi. Największą rozpuszczalność w tłuszczach doksycyklina wykazuje w środowisku kwaśnym o pH 5,5.

Najwyższe stężenia w surowicy krwi obserwowano po 2-4 godzinach od podania antybiotyku. Obecność w pokarmie mleka i przetworów mlecznych ma niewielki wpływ na wchłanianie doksycykliny z przewodu pokarmowego; pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) zmniejszało się jedynie o około 20% lub pozostawało bez zmian, gdy łącznie z doksycykliną podawano mleko pełne lub odtłuszczone. Doksycyklina wiąże się z białkami osocza krwi w 80-90%, najsilniej z całej grupy tetracyklin. Ze względu na wysoką rozpuszczalność w tłuszczach doksycyklina w dużym stopniu przechodzi do tkanek, a stężenia tam osiągane przekraczają stężenia występujące w surowicy. Doksycyklina metabolizowana jest w wątrobie i wydalana głównie z żółcią i kałem. Jedynie w 30-40% z moczem. Zakwaszenie moczu zwiększa dyfuzję doksycykliny w tkance śródmiąższowej nerek, wzrost pH moczu zwiększa natomiast klirens nerkowy. Czas [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję