Antybiotykoterapia u świń – repetytorium. Charakterystyka pochodnych pleuromutyliny i tetracyklin

Interakcje i działania niepożądane tetracyklin

Tetracykliny wykazują działanie synergistyczne z makrolidami. Łączne podawanie tetracyklin z polimyksynami może skutkować zwiększonym wychwytem leku przez mikroorganizmy, co podnosi skuteczność ich bakteriostatycznego działania. Doksycyklina wykazuje także synergizm działania z rifampicyną i streptomycyną. Tetracykliny nie powinny być stosowane łącznie z penicylinami i cefalosporynami. Połączenia tetracyklin z lekami zobojętniającymi kwasy żołądkowe, jonami wapnia, żelaza, sodu mogą powodować zmiany ich stężenia we krwi.

Przeciwwskazane jest podawanie tetracyklin samicom ciężarnym ze względu na działanie teratogenne tej grupy leków. Mogą one wykazywać także działanie hepatotoksyczne. Dożylne podawanie tych antybiotyków może powodować zaburzenia krążenia krwi, zapaść oraz nieprawidłowości w zapisie elektrokardiograficznym. Nie należy podawać tetracyklin zwierzętom młodym, szybko rosnącym, ponieważ powodują nieprawidłowości w formowaniu i rozwoju kości ze względu na tworzenie kompleksów z jonami wapnia. Największe stężenie tetracyklin występuje w nerkach, wątrobie, śledzionie i płucach. Leki z tej grupy przenikają do jaj i mleka bez względu na drogę podania.

Zastosowanie tetracykliny w lecznictwie świń

U świń najczęściej wykorzystywane są doksycyklina i oksytetracyklina.

Oksytetracyklina

Związek ten należy do tetracyklin tzw. starej generacji. Działa bakteriostatycznie zarówno w stosunku do bakterii Gram-ujemnych, jak i Gram-dodatnich.

Oksytetracyklina wnika do komórki bakteryjnej częściowo na drodze dyfuzji biernej, a częściowo za pośrednictwem mediatorów transportu aktywnego. [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję