Zastosowanie technik OPU, ICSI i kriokonserwacji zarodków jako szansa dla niepłodnych klaczy
Powolne schładzanie
Pierwsze końskie zarodki zamrażano metodą powolnego schładzania już w latach osiemdziesiątych XX wieku, z wykorzystaniem procedur opracowanych pierwotnie dla zarodków bydlęcych (16, 25, 28), w których stosowano glicerol jako krioprotektant. Zarodki pakowano do słomek o objętości 0,5 ml słomek lub do 1-mililitrowych szklanych ampułek. Tempo schładzania wynosiło 4°C/min od temperatury pokojowej do -6°C, którą utrzymywano przez 15 min, następnie 0,3°C/min do temperatury -30°C oraz 0,1°C/min do -33°C. Po osiągnięciu tej temperatury zarodki zanurzano w ciekłym azocie (25, 27).
Lascombes i Pashen, w ramach programu komercyjnego, zastosowali bardzo podobna dwuetapową procedurę z wykorzystaniem glicerolu jako krioprotektantu (26). W obu przypadkach wskaźnik uzyskanych ciąż kształtował się na poziomie 53-56%, jednak skuteczność ta dotyczyła wyłącznie bardzo małych zarodków końskich o średnicy poniżej 220 µm, uzyskiwanych na bardzo wczesnym etapie rozwoju, tj. 6-6,5. dnia po owulacji. Podczas procesu powolnego schładzania zarodki narażone są na powstawanie wewnątrzkomórkowych kryształków lodu oraz na nadmierne odwodnienie, zwłaszcza w przypadku nieprawidłowego dobranego tempa schładzania. Metoda ta ma również istotne ograniczenia praktyczne, wynikające z trudności w pozyskiwaniu odpowiednio małych zarodków oraz jej znacznej czasochłonność. Cała procedura trwa od 1 do 2 godzin i wymaga zastosowania specjalistycznej, programowalnej zamrażarki, co stało się impulsem do poszukiwania prostszych i bardziej efektywnych metod kriokonserwacji (32).
Witryfikacja
Alternatywą dla powolnego schładzania jest witryfikacja. Jest to ultraszybka metoda zamrażania, która zapobiega tworzeniu się [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
