Zastosowanie technik OPU, ICSI i kriokonserwacji zarodków jako szansa dla niepłodnych klaczy
Od około 25 lat obserwuje się na świecie coroczny wzrost liczby wykonywanych zabiegów embriotransferu (ET, ang. embryo transfer). Technika, która początkowo uznawana była za wysoce wyspecjalizowaną, obecnie stała się stosunkowo powszechna. Międzynarodowe Towarzystwo Transferu Zarodków (IETS, ang. International Embryo Transfer Society) dokumentuje dynamiczny rozwój tych procedur: w 1999 r. wykonano 475 transferów zarodków, natomiast już w 2004 r. ich liczba wzrosła do 11 672, by sześć lat później, w 2010 r., osiągnąć liczbę 27 594 transferów (37). W latach 2020-2021 liczba transferów zarodków końskich wynosiła od 25 219 do 25 475 (37).
Przełomowym momentem było opanowanie techniki bezkrwawego przenoszenia zarodków do biorczyń, co umożliwiło uzyskanie ponad 80-proc. wskaźnika źrebności zarówno w przypadku transferu świeżych zarodków (29, 31, 38), jak i zarodków schłodzonych do 5°C i przechowywanych do 24 godzin (8, 9). Możliwość chłodzenia oraz transportu zarodków na duże odległości bez negatywnego wpływu na przebieg ciąży sprawiła, że embriotransfer stał się znacznie bardziej dostępny. Dodatkowo istotne znaczenie miały zmiany regulacyjne wprowadzone przez liczne wpływowe księgi stadne, polegające na zniesieniu ograniczenia rejestracji jednego źrebaka od matki genetycznej w ciągu roku, co niewątpliwie wsparło rozwój ET. Hodowcy zaczęli doceniać potencjał embriotransferu w przyspieszeniu postępu genetycznego (32).
W konsekwencji wzrosło zainteresowanie bardziej zaawansowanymi technikami wspomaganego rozrodu, takimi jak pobieranie oocytów metodą punkcji jajników (OPU, ang. ovum pick-up), docytoplazmatyczne wstrzyknięcie plemnika (ICSI, ang. intracytoplasmic sperm injection), hodowla zarodków i ich mrożenie (kriokonserwacja), a także klonowanie. Procedury te są obecnie oferowane [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
