Wpływ kąta podeszwowego na układ ruchu koni
Obawy związane z podniesieniem kąta podeszwowego
Jeżeli odciążamy niektóre partie mięśni i niektóre ścięgna, to część z nich obciążamy bardziej. Wykonano wiele badań na kopytach kończyn piersiowych, które dowodzą, że podniesienie kąta dłoniowego powoduje odciążenie trzeszczki kopytowej i ścięgna mięśnia zginacza głębokiego palców (16, 35). Teoretycznie może wydawać się, że w związku z tym podniesienie kąta dłoniowego/podeszwowego obciąży struktury o odwrotnej biomechanice, czyli ścięgno mięśnia zginacza powierzchownego palców i mięsień międzykostny. Jest to temat ważny, ponieważ kulawizny z powodu uszkodzenia wyżej wymienionych ścięgien są bardzo powszechne zarówno w kończynach piersiowych, jak i miednicznych. Faktycznie przeprowadzono wiele często cytowanych badań potwierdzających taką zależność (3, 4, 6, 17). Niestety właściwie wszystkie wymienione badania eksperymentalne bazują na preparatach lub na 4-6 koniach z wyjściowo prawidłową osią kopytowo-pęcinową, a eksperymentalne zmiany wynoszą 6-15°. Zmiana skątowania na wyższe przy prawidłowej osi kopytowo-pęcinowej prowadzi najczęściej do załamania osi palca w przód (obniżenie pęciny, przeprost stawu pęcinowego). Przyjmuje się, że opuszczenie pęciny, czyli przeprost stawu pęcinowego, powoduje zwiększone obciążenie na mięśniu międzykostnym, a podniesienie pęciny, czyli jej wyprostowanie/zgięcie, zmniejszenie obciążenia tego mięśnia (22). Inne badanie przeprowadzone na 30 koniach wykazało, że istnieją dość duże wariacje między osobnikami w odpowiedzi na podniesienie kąta dłoniowego o 5°:
- 65% badanych koni zareagowało obniżeniem pęciny,
- 23% koni nie zareagowało zmianą skątowania pęciny,
- 11% zwierząt – podniesienie pęciny.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
