Trzeszczka kopytowa – czego można się o niej dowiedzieć z obrazu rezonansu magnetycznego?
Obraz MR trzeszczki kopytowej i jego odzwierciedlenie w badaniach histopatologicznych trzeszczki kopytowej
Zmiany dotyczące części zbitej stanowią ubytki, zarówno bardziej powierzchowne, dochodzące do warstwy podchrzęstnej, ale nieprzechodzące przez całą grubość warstwy zbitej, jak i erozje przechodzące przez całą grubość warstwy kory dłoniowej (ryc. 1). Nawiązując do badania, które przeprowadzili Wright i in. (3), nawet 68% ubytków niepełnych lokalizuje się na poziomie grzebienia strzałkowego trzeszczki kopytowej, a ich średnia wielkość wynosi 6,5 mm w wymiarze DV i 15 mm w wymiarze RL (3). Urazy chrząstki włóknistej były diagnozowane wraz ze wzmożoną akumulacją płynu w kaletce kopytowej, co ułatwiało ich wizualizację i sprawiało, że były bardziej wyeksponowane w przekrojach strzałkowych i poprzecznych, głównie w sekwencjach GE i sekwencjach ze stłumieniem tłuszczu. Obejmują one ok. 25-50% grubości chrząstki, z towarzyszącym włóknieniem. Ubytki bardziej powierzchowne stanowią nieregularności podchrzęstne z ogniskami wapnienia i zwiększeniem przestrzeni międzybeleczkowych (2). Obecność zrostów ze ścięgnem mięśnia zginacza głębokiego palca manifestuje się utratą sygnału kaletki kopytowej, ubytkami warstwy zbitej oraz komunikacją ścięgna z trzeszczką kopytową.
Zmiany patologiczne warstwy gąbczastej trzeszczki kopytowej przyjmują postać owalnych obszarów, z reguły zlokalizowanych w dystalnej [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
