Terapia nawadniająca i odżywianie parenteralne u koni
W terapii wstrząsu pokrwotocznego oraz przy spadku hematokrytu poniżej 12-15% zaleca się zastosowanie krwi pełnej. Nie należy stosować jej łącznie z preparatami zawierającymi wapń, takimi jak płyn Ringera z mleczanami (6).
U koni z hipoproteinemią (poziom białek surowicy poniżej 40 g/l) często stosuje się plazmę krwi (15). Zawiera ona albuminy, które podnosząc wewnątrznaczyniowe ciśnienie onkotyczne, powodują wzrost objętości łożyska naczyniowego oraz odgrywają istotną rolę jako nośniki dla hormonów, leków i toksyn. Aż do 60% albumin może jednak dyfundować do przestrzeni śródtkankowej, toteż istotne jest określenie zapotrzebowania na dalszą płynoterapię po podaniu plazmy krwi (17). Klinicznie ważną rolę odgrywają również takie składniki plazmy, jak immunoglobuliny, czynniki krzepnięcia oraz fibronektyna. U źrebiąt dawkuje się plazmę w przeliczeniu na masę ciała (20-40 ml/kg m.c.). Ze względu na wysokie koszty dorosłemu koniowi o masie ok. 500 kg podaje się przeważnie stałą dawkę 4-6 l (16). Po zastosowaniu każdego preparatu koloidowego pochodzenia naturalnego mogą wystąpić reakcje poprzetoczeniowe, takie jak: gorączka, wzrost liczby oddechów, drżenia mięśniowe, kolka, pokrzywka i wstrząs anafilaktyczny. Można zmniejszyć to ryzyko np. poprzez usunięcie z plazmy globulin.
Coraz szersze zastosowanie w weterynarii mają syntetyczne płyny koloidowe – dekstrany i hydroksyetyloskrobia, które są polecane w terapii różnych typów wstrząsu, szczególnie hipowolemicznego. Wywołują silny, lecz – ze względu na niską masę molekularną – krótkotrwały efekt, podnosząc objętość osocza. Zastosowanie dekstranów w okresie okołooperacyjnym zapobiega powstawaniu zakrzepów żylnych i zatorów płucnych. W związku z zagrożeniem powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi u poddawanych laparotomii [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
