Terapia nawadniająca i odżywianie parenteralne u koni

Przed rozpoczęciem leczenia za pomocą płynów należy ustalić typ odwodnienia, z jakim mamy do czynienia, gdyż będzie to przesądzało o rodzaju podawanego preparatu. Bardzo ważne jest precyzyjnie oszacowanie zapotrzebowania na płyny. Intensywna płynoterapia parenteralna wymaga ponadto kontroli prowadzenia w związku z niebezpieczeństwem wystąpienia przewodnienia (20). Istotne są wahania masy ciała, ilość wydalanego moczu, parametry laboratoryjne, takie jak białko całkowite, hematokryt, kreatynina, mocznik oraz mleczany (3, 4). Jeżeli pozwalają na to możliwości aparatów, warto wykonywać pomiary ośrodkowego ciśnienia żylnego (OCŻ) i ciśnienia tętniczego (17). Najbardziej miarodajnym parametrem jest OCŻ, które u dorosłego, stojącego konia wynosi od 7,5±9 do 12±6 cm słupa H₂O. Znaczny wzrost wartości świadczy o nadmiernym obciążeniu łożyska naczyniowego, co ma ogromne znaczenie w monitoringu płynoterapii u pacjentów z niewydolnością nerek (24). Nadmierne rozcieńczenie krwi, obniżenie stężenia białek i ciśnienia koloido-osmotycznego osocza może powodować pozanaczyniowe przemieszczanie się płynów. Prowadzi to do wodobrzusza, obrzęków (w tym obrzęku płuc) i hipowolemii. Ponadto mogą pojawić się zaburzenia rytmu serca, szmery skurczowe, trzeszczenia w płucach i uogólnione obrzęki (20).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas