Terapia nawadniająca i odżywianie parenteralne u koni

Przewlekła biegunka

W przeciwieństwie do ostrej biegunki w tym przypadku mniej zaznaczona jest utrata wody, bardziej zaś zmiany w poziomie elektrolitów i równowadze kwasowo-zasadowej w związku ze stratami sodu, potasu, wapnia, magnezu i dwuwęglanów. Również ubytek albumin może być znaczny (19). Zmiany w absorpcji prowadzą do spadku poziomu białek, a co za tym idzie – do utraty masy ciała. Zależnie od wyników badania klinicznego i laboratoryjnych prowadzi się indywidualną płynoterapię, opartą na izotonicznych roztworach krystaloidów i wspartą odpowiednią dla przypadku suplementacją mineralną (19, 27).

Odżywianie parenteralne

Często po skutecznym przywróceniu równowagi wodno-elektrolitowej zachodzi konieczność kontynuowania terapii nawadniającej przez kolejne dni. Najczęściej stosowane są w tym celu roztwory 0,9% NaCl, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami oraz izotoniczne roztwory glukozy. Przy długotrwałym stosowaniu mogą one prowadzić do wzrostu poziomu sodu w surowicy, a co za tym idzie – do zaburzeń w diurezie osmotycznej i dodatkowej utraty pozostałych ważnych kationów (14). Należy więc uzupełniać poziom elektrolitów i monitorować go przez cały czas trwania terapii. Jednym z najlepiej zbilansowanych preparatów dostępnych na naszym rynku jest płyn wieloelektrolitowy, zawierający sole niezbędnych dla organizmu kationów. Noworodki stanowią grupę ryzyka, jeżeli chodzi o możliwość wystąpienia hipoglikemii, dlatego wskazane jest u nich podanie również dekstrozy na początku terapii (4-8 mg/kg/min) (16).

W każdym przypadku zalecane jest stosowanie preparatów zawierających aminokwasy. Są to roztwory izotoniczne mające w składzie niezbędne [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas