Terapia nawadniająca i odżywianie parenteralne u koni

Ostra biegunka

Ostra biegunka powoduje znacznego stopnia odwodnienie, może nawet doprowadzić do rozwoju wstrząsu hipowolemicznego (wtedy terapia jw.). W przypadku biegunki dochodzi do utraty ważnych elektrolitów (sód, potas, wapń, magnez), zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej – przy spadku stężenia jonów chloru w surowicy rozwija się zasadowica metaboliczna, przy zmniejszeniu stężenia dwuwęglanów dochodzi do kwasicy metabolicznej. W kolejnych etapach zaznacza się deficyt albumin, a nawet utrata białek wielkocząsteczkowych, co często zauważa się dopiero po przywróceniu odpowiedniej objętości surowicy, w przebiegu dalszego leczenia (19).

Stopień odwodnienia wyliczamy, sumując podstawowe zapotrzebowanie bytowe zwierzęcia na płyny (60 ml/kg m.c. dziennie), występujący deficyt (obliczony na podstawie stopnia odwodnienia) oraz szacunkową ilość stale, aktualnie traconych płynów. Przy lekkim do średniego stopnia odwodnieniu można zastosować hipertoniczny roztwór 7,5% NaCl (4 ml/kg m.c. u dorosłych koni lub 1-2 l na 500 kg), następnie płyn Ringera z mleczanami lub inny roztwór izotoniczny, suplementowany potasem, wapniem i magnezem. Jeśli stwierdzono kwasicę, należy podać dwuwęglan sodu. Przy hipoproteinemii podajemy środki osoczozastępcze (np. roztwór hydroksyetyloskrobii 6-10 ml/kg m.c. dziennie). Jeśli mamy do czynienia z zaburzeniami krzepnięcia, najlepszy efekt uzyskamy, stosując plazmę.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas