Syndrom wrzodów żołądka koni – podsumowanie wytycznych panelu ekspertów ECEIM 2015

Diagnostyka

Na chwilę obecną jedyną wiarygodną metodą diagnostyczną jest gastroskopia. Do przeprowadzenia badania potrzebny jest endoskop o minimalnej długości 3 metrów, umożliwiający ujrzenie błony śluzowej części bezgruczołowej i brzegu sfałdowanego (przyp. granica między częścią denną a przedżołądkową, gdzie obecne są zarówno gruczoły wpustowe i odźwiernikowe), oraz odźwiernika i początkowej części dwunastnicy. Po zidentyfikowaniu zmian o charakterze wrzodów żołądka konieczna jest ich ocena względem stopnia nasilenia procesu. W przeszłości stosowano różne schematy oceny wrzodów żołądka u koni, zaczynając od skali nasilenia zmian w zakresie od 0 do 3, bądź od 0 do 10, a nawet skale opisujące osobno stopień nasilenia zmian oraz ich liczbę. Aktualnie obowiązujący system oceny nasilenia wrzodów żołądka został zaproponowany w 1999 r. i obejmuje skalę pięciostopniową, od 0 do IV. Szczegółowy opis przedstawiono w tab. 2. Jednak, co należy podkreślić, powyższy system oceny nasilenia wrzodów żołądka powinien być stosowany tylko w odniesieniu do części bezgruczołowej, czyli ograniczony do przypadków określanych jako ESGD. Natomiast w odniesieniu do części gruczołowej, czyli przypadków EGGD, panel ekspertów zaleca omijanie powyższego systemu numerycznego i zaleca dokładny opis umiejscowienia, jak i wyglądu makroskopowego (zmiany: przekrwione, krwawiące, włóknikowo-ropne, owrzodzenia), a także zachowania w stosunku do powierzchni błony śluzowej żołądka (zmiany: płaskie, wysklepione, zapadnięte).

W medycynie człowieka alternatywną [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas