Syndrom trzeszczkowy – diagnostyka i leczenie

Do zobrazowania trzeszczki kopytowej konieczne jest wykonanie co najmniej trzech projekcji. Projekcję boczno-przyśrodkową wykonujemy z kończyną umiejscowioną na klocku, dobrze gdy kończyna jest obciążona (ryc. 7). Drugą projekcję (ang. ox-spring) dogrzebietowo bliższą – dłoniowo dalszą skośną, najlepiej wykonywać na bloku Hickmana (ryc. 8). Ostatnia projekcja to (ang. skyline) projekcja dłoniowa bliższa – dłoniowo dalsza skośna (ryc. 9).

W projekcjach tych ocenie możemy poddać następujące elementy: grubość warstwy korowej kości, połączenie pomiędzy warstwą korową i beleczkową kości, utkanie beleczkowe, obecność osteofitów, w tej projekcji warto również zwrócić uwagę na miejsca przyczepów więzadeł pobocznych oraz więzadła trzeszczkowego dalszego nieparzystego, obecność torbieli kostnych, entezofitów, liczbę, szerokość i kształt kanałów odżywczych. 

Radiogramy ze względu na możliwość wykonania wielu projekcji pozwalają na uzyskanie cennych informacji, które jednak nie odzwierciedlają w pełni stanu elementów kostnych. [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas