Przyczynowo w ochwacie, czyli nowe narzędzia farmakologiczne w walce z hiperinsulinemią
Autorzy publikacji dotyczącej stosowania kanagliflozyny monitorowali 20 koni przez okres dwóch lat prowadzenia terapii inhibitorami SGLT2 w przebiegu opornej na leczenie hiperinsulinemii. Tylko u jednego z nich, 23-letniego wałacha, pomiędzy 6. a 10. tygodniem od rozpoczęcia terapii zanotowano znaczną utratę masy ciała, następnie objawy morzyskowe i hiperlipemię, przy utrzymanym prawidłowym poziomie aktywności, zainteresowania otoczeniem i apetycie. Po odstawieniu kanagliflozyny trójglicerydy powróciły do wartości referencyjnych w ciągu 10 dni. Późniejsze badanie 19 innych koni przyjmujących inhibitory SGLT2 ujawniło różny stopień hipertriglicerydemii, wszystkie zwierzęta były bezobjawowe. Oceniając ryzyko wystąpienia hiperlipemii u koni przez pryzmat badań na ludziach, należy mieć świadomość, że dieta człowieka, nawet chorego na cukrzycę, zawiera znacznie więcej cukru prostego i skrobi (> 35%) niż dieta koni stosowana w EMS (mniej niż 10%). Doniesiono, że połączenie diety niskowęglowodanowej i inhibitorów SGLT2 u ludzi wywołuje cukrzycową kwasicę ketonową, a także opublikowano przypadek hipertriglicerydemii u człowieka leczonego inhibitorem SGLT2, który był na diecie niskowęglowodanowej. Jednocześnie u koni leczonych SGLT2 nie stwierdzono wartości predykcyjnej stężenia trójglicerydów przed leczeniem w porównaniu z wartościami po leczeniu oraz brak tendencji do występowania hipertriglicerydemi u koni ras wysokiego ryzyka hiperlipemii (kuce, osły). Wobec powyższego stwierdzono, że podwyższony poziom trójglicerydów podczas terapii SGLT2 jest fizjologiczny i wtórny do utraty glukozy z moczem, zaś stan taki może utrzymywać się przez lata i nie powodować żadnych działań niepożądanych poza pewną utratą masy ciała (8).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
