Nowe koncepcje i techniki w leczeniu ochwatu – cz. 4: technika wykonania wenografii

Wkłucie i kontrola

Zatyczka powinna zostać usunięta z wenflonu, a igła wprowadzona do wybranej żyły. W przypadku długich pęcin żyła ma zwykle prosty przebieg, co ułatwia wkłucie, natomiast przy krótkich pęcinach naczynie bywa bardziej kręte i wkłucie jest trudniejsze.

Preferowane jest prowadzenie igły zgodnie z przebiegiem żyły – zarówno doczaszkowo, jak i doogonowo. Krew powinna swobodnie przepływać przez wenflon. Trzymanie kończyny jedną ręką (np. lewą za pęcinę) umożliwia lepsze wyczucie ruchów i zapewnia większą kontrolę.

Podanie kontrastu

Igła powinna być wprowadzona do portu iniekcyjnego. Strzykawka z końcówką Luer-lock powinna być trzymana pionowo – z tłokiem skierowanym ku górze i kciukiem ustawionym w tej samej pozycji. Takie ułożenie ułatwia zarówno podawanie, jak i cofanie płynu. Krew powinna swobodnie wpływać do strzykawki podczas aspiracji, co potwierdza obecność igły w świetle naczynia. Aspiracja co kilka mililitrów oraz stałe przytrzymywanie skrzydełka ograniczają ryzyko iniekcji pozanaczyniowej.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas