Nerwiaki jako przyczyna chronicznych syndromów bólowych w okresie pooperacyjnym u wałachów
Leczenie
W przypadku bóli neurogennych w okresie pooperacyjnym należy rozważyć zarówno chirurgiczne, jak i zachowawcze metody leczenia bądź ich kombinację. W przypadku leczenia operacyjnego sugeruje się eksplorację miejsca kastracji w znieczuleniu ogólnym w celu identyfikacji anormalnych konglomeratów tkanki łącznej, które mogą zawierać tkankę nerwową, a które są zlokalizowane w obszarze podskórza operowanej okolicy. Jak wynika z doświadczenia autora, usunięta tkanka ma postać gronek o blado-żółtym zabarwieniu. Pobrany materiał powinien zostać każdorazowo poddany badaniu histopatologicznemu.
Ponieważ występowaniu nerwiaków towarzyszy również zaburzenie czucia skórnego w typie allodyni lub hiperalgezji, rekomendowane jest przeprowadzenie zbiegu ablacji maksymalnej ilości skóry w stopniu umożliwiającym apozycję i zaszycie brzegów skórnych rany.
Operacja w znieczuleniu ogólnym daje również możliwość identyfikacji kikuta powrózka nasiennego oraz wykonania powtórnego zabiegu resekcji dostępnej części powrózka. Autor rekomenduje założenie przewiązki z wchłanialnego materiału szewnego w przypadku operacji na niezainfekowanej tkance w celu amelioracji bądź uniemożliwienia procesu regeneracji, którego nieprawidłowy przebieg leży u podstawy tworzenia nerwiaków. W przypadku obecności infekcji nie zaleca się stosowania przewiązek. Poza założeniem przewiązki można również rozważyć wykorzystanie energii laserowej jako substytutu do wykonywania resekcji skalpelem. Termiczna ewaporacja tkanki w tej sytuacji mogłaby opóźnić formowanie kiełków aksonalnych względem proliferacji tkanki łącznej w okolicy miejsca cięcia.
Spośród metod nieoperacyjnych stosuje się lokalne iniekcje z etanolu bądź środków sterydowych o przedłużonym okresie oddziałania, jak również elektrofizykoterapię. Iniekcje alkoholu mogą wywołać efekt neurolityczny, jak również [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





