Metody oraz zastosowanie badania cytologicznego
Przygotowanie rozmazu oraz barwienie
Próbki cytologiczne endometrium powinny być starannie przygotowane, aby zachować integralność komórek i zapewnić wiarygodne wyniki diagnostyczne. W przypadku płukania LVL próbka jest przygotowywana poprzez odwirowanie płynu w 400xg przez około 10 minut, co umożliwia zagęszczenie komórek. Uzyskany osad przenosi się na szkiełko mikroskopowe metodą rozmazu. Natomiast przy próbkach uzyskanych za pomocą wacików lub cytobrush komórki przenosi się bezpośrednio z powierzchni wacika na szkiełko metodą rolowania lub poprzez dociskanie szczoteczki, co może prowadzić do pewnych zniekształceń komórek. Do barwienia najczęściej stosuje się Diff-Quick, zmodyfikowaną metodę Wrighta, która jest skuteczna w uwidacznianiu komórek nabłonkowych, neutrofili, erytrocytów, drożdży i bakterii. W przypadku gdy szkiełka nie mogą być zabarwione natychmiast i muszą być przechowywane przez ponad 24 godziny, należy je utrwalić metanolem lub utrwalaczem w sprayu, aby zapobiec degeneracji komórek (12, 14).
Ocena cytologii endometrium
Ocena cytologii endometrium rozpoczyna się od określenia ogólnej liczby komórek (komórkowości) przy niskim powiększeniu (10x). Komórkowość klasyfikuje się jako słabą, dostateczną, dobrą lub doskonałą. Morfologia komórek nabłonkowych zmienia się w zależności od sezonu i wpływu hormonów steroidowych. Przy braku lub niewielkiej aktywności jajników komórki mają ciemniejsze jądra z gęściej upakowaną chromatyną, często z niewielką ilością otaczającej je cytoplazmy. W trakcie sezonu chromatyna jest jaśniejsza, natomiast same komórki są większe i przyjmują bardziej walcowaty kształt (13). Przy małej liczbie komórek liczba neutrofili pod dużym powiększeniem (400x) może być zaniżona, co prowadzi [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
