Medycyna nuklearna w hipiatrii. Scyntygrafia

Scyntygrafia trójfazowa kośćca

Dożylne podanie radioizotopu pozwala na ocenę metabolizmu kostnego poprzez analizę obrazu rejestrowanego w trzech fazach: wczesnej naczyniowej, wczesnej tkankowej oraz późnej kostnej. Dane dotyczące ukrwienia umożliwiają dokładną analizę badania i prawidłową interpretację uzyskanych scyntygramów (ryc. 3).

Akwizycja to proces zbierania, rejestrowania i przetwarzania danych, który w diagnostyce obrazowej odnosi się do pozyskiwania sygnałów i tworzenia obrazów. W kontekście badań z użyciem radioizotopów oznacza to wykonywanie serii skanów w określonych fazach czasowych, co pozwala na analizę dynamiki przepływu krwi oraz metabolizmu w badanej tkance (2).

1. Faza naczyniowa. W tej fazie badania analizuje się kondycję naczyń krwionośnych w obszarach uszkodzonych tkanek miękkich lub kości.
2. Faza tkankowa. Pozwala na ocenę rozmieszczenia radioznacznika w tkankach miękkich.
3. Faza kostna (statyczna). Faza statyczna rozpoczyna się po 2 godzinach od iniekcji radiofarmaceutyku i polega na rejestracji obrazów oceniających metabolizm kostny.

Zaplecze diagnostyczne

Klinika weterynaryjna przeprowadzająca badania scyntygraficzne musi dysponować odpowiednio przystosowanymi pomieszczeniami, takimi jak sala badań (ryc. 4) oraz boksy izolacyjne. Pomieszczenie, w którym wykonywane jest badanie, musi mieć powierzchnię około 40 m², a jego betonowe ściany muszą być pokryte 3-milimetrową warstwą ołowiu i wykonane z materiałów wodoodpornych. Podłoga wymaga wyłożenia materiałem antypoślizgowym, co zapewnia bezpieczeństwo podczas badania, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas