Medycyna nuklearna w hipiatrii. Scyntygrafia
Farmakokinetyka stosowanych radiofarmaceutyków
Po dożylnej iniekcji fosfoniany nie wiążą się z białkami osocza, lecz wraz z krwią trafiają do tkanki kostnej. Mechanizm ich gromadzenia się nie jest do końca poznany, choć przypuszcza się, że kluczową rolę odgrywają wymiana kompleksów fosfonianowych oraz chemisorpcja na powierzchni nowo powstającej kości. Na proces akumulacji fosfonianów wpływają m.in. ukrwienie, przepuszczalność naczyń włosowatych, aktywność osteoblastów, wydajność ekstrakcji oraz funkcja przytarczyc. Około 50% podanego radiofarmaceutyku gromadzi się w kośćcu, a pozostała część jest wydalana przez nerki. Maksymalne nagromadzenie radiofarmaceutyku w tkance kostnej stwierdza się po 1-2 godzinach od podania, natomiast najdokładniejsze i najbardziej wartościowe diagnostycznie obrazy uzyskuje się w przedziale od 2 do 5 godzin po dożylnym podaniu radioizotopu (2).
Zmiany patologiczne w kościach wykrywane są już na etapie zaburzeń metabolizmu tkankowego, objawiają się jako intensywne ogniska wychwytu znacznika 99mTc-MDP, tzw. „gorące punkty” (hot spots), jak ma to miejsce w przypadku złamań czy stanów zapalnych. Z kolei tzw. „zimne punkty” (cold spots) pojawiają się tam, gdzie nagromadzenie 99mTc-MDP jest mniejsze niż oczekiwane, co oznacza, że zmienione patologicznie tkanki mogą wychwytywać znacznik w sposób ograniczony lub w sposób bardzo ograniczony, co sprawia, że nie stwierdza się jego obecności (5).
W tkankach zdrowych radiofarmaceutyk rozkłada się równomiernie, a fizjologiczne gromadzenie obserwuje się jedynie w obrębie chrząstek wzrostowych u młodych osobników (2).
Wzmożony wychwyt znacznika obserwuje się w obszarach o intensywniejszym [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
