Kliniczne badanie stomatologiczne koni gorącokrwistych. Ocena najczęściej występujących zmian
Zgryz falisty obecny był u 2,5% przypadków (n = 5). Patologia ta polega na formowaniu się powiększonej korony klinicznej w obrębie czwartego przedtrzonowca i pierwszego trzonowca, najczęściej zębów żuchwowych i jednocześnie obniżonej koronie górnych odpowiedników. Przyczyną jest zwykle nierówne w czasie wyrastanie zębów, które ulegają bardziej intensywnemu ścieraniu i przewaga ich odpowiedników, które, ścierając się wolniej, przybierają na masie.
Zgryz stopniowy stwierdzony w badaniu w jednym przypadku jest z natury podobny do falistego, z tą różnicą, że dotyczy jednego zęba, który wystaje ponad powierzchnię linii trącej zębów. Jest to obserwowane np. po ekstrakcji jednego z zębów przedtrzonowych lub trzonowych. Pusta przestrzeń powoduje, że ząb, który się nad nią znajduje, nie ma możliwości ścierania się i przez to powiększa swoją koronę kliniczną. Sytuacja taka powoduje klinowanie się owego zęba i zaburzoną motorykę żuchwy.
Powierzchnia trąca zębów przedtrzonowych i trzonowych nie jest gładka, posiada poprzecznie układające się fałdy, które wspomagają rozdrabnianie pokarmu. W określonych sytuacjach dochodzi do ich przerostu (w badaniu wzięto pod uwagę fałdy przekraczające na wysokość 3 mm), co może zakłócać właściwą motorykę żuchwy. W doświadczeniu stwierdzono 29,5% przypadków tego rodzaju. Nierzadkim zjawiskiem są złamania zębów. Przyczyną w odniesieniu do przedtrzonowców i trzonowców są najczęściej zaburzenia zgryzu, nadmiernie rozbudowane i wystające ostre krawędzie szkliwa, próchnica w obrębie lejków zębów szczękowych. W przypadku siekaczy, rzadziej kłów, przyczyna jest urazowa. W badaniu stwierdzono 10% koni, u których obecne były tego typy zmiany.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
