Dermatologia koni. Cz. II. Choroby skóry o podłożu immunologicznym
Rozpoznanie
Opiera się ono na:
- Wywiadzie i badaniu klinicznym;
- Badaniu diagnostycznym:
- mikroskopowej ocenie włosów i strupów;
- posiewie w kierunku bakterii i grzybów;
- biopsji skóry oraz jej badaniu histopatologicznym;
- Badaniu cytologicznym zawartości pęcherzyków lub krost: obecność akantolitycznych keratynocytów i niezdegenerowanych neutrofilów lub/i eozynofilów, brak bakterii;
- Badaniu histopatologicznym: zmiany pęcherzowo-krostowe zawierające komórki akantolityczne i neutrofile;
- Badania laboratoryjne nie mają większego znaczenia diagnostycznego.
W rozpoznaniu różnicowym bierzemy pod uwagę: dermatofilozę, dermatofitozę, idiopatyczny łojotok, niepożądane reakcje polekowe oraz toczeń rumieniowaty.
Leczenie
Lekiem z wyboru są glikokortykosteroidy, np. prednizolon w dawce 2-3 mg/kg mc. per os lub deksametazon w dawce 0,2 mg/kg mc. per os. W przypadku poprawy należy zmniejszać dawkę glikokortykosteroidów do minimalnej dawki skutecznej, a następnie dawkę podtrzymującą, co drugi dzień. Można stosować azatioprynę w dawce 1-3 mg/kg mc. per os. Jeżeli terapia glikokortykosteroidami nie przynosi efektu, można zastosować leczenie solami złota podawanymi domięśniowo w dawce 1 mg/kg raz w tygodniu. Należy brać pod uwagę to, że reakcja leczenia złotem jest opóźniona i występuje dopiero po kilku tygodniach. Wskazane jest również podawanie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (5).
Skrobiawica skóry (Amyloidosis)
Amyloidozy są niejednorodną grupą chorób charakteryzujących się zewnątrzkomórkowym gromadzeniem drugorzędowych struktur białkowych, prowadzącym do postępującego zaburzenia funkcjonowania narządów. U [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





