Dermatologia koni. Cz. II. Choroby skóry o podłożu immunologicznym
Skórny toczeń rumieniowaty (lupus erythematosus)
Charakteryzuje się różnego stopnia zaburzeniami immunologicznymi, dotyczącymi odpowiedzi komórkowej i humoralnej. Proces chorobowy może dotyczyć wyłącznie skóry lub obejmować także narządy wewnętrzne – postać układowa (systemic lupus erythematosus – SLE). Mimo intensywnie prowadzonych badań etiologia pozostaje nadal nieznana. Podobnie jak w innych chorobach autoimmunizacyjnych wynika najprawdopodobniej ze ścisłej interakcji między czynnikami genetycznymi a środowiskowymi. W etiologii można rozważać udział hormonów, światła ultrafioletowego, infekcji wirusowych, a także nie wyklucza się predyspozycji genetycznej (1).
Choroba u koni występuje rzadko, zwykle chorują konie dorosłe. Nie stwierdzono predylekcji płciowej i rasowej do wystąpienia choroby. Zmiany skórne mają niecharakterystyczny, rumieniowo-obrzękowy obraz i mogą przypominać inne dermatozy. Z tego powodu choroba ta może powodować trudności diagnostyczne. Objawy kliniczne pojawiają się zazwyczaj na głowie, w okolicy oczu, warg i nozdrzy. Mogą dotyczyć również okolicy genitaliów. Występują wyłysienia z bliznowaceniem.
Rozpoznanie jest trudne. Opiera się na wywiadzie i badaniu klinicznym, ale przede wszystkim na badaniach dodatkowych: badaniu histopatologicznym i immunofluorescencyjnym lub immunohistochemicznym próbek biopsyjnych skóry. W rozpoznaniu różnicowym należy brać pod uwagę dermatofilozy, nużycę, uczulenie na światło słoneczne, bielactwo nabyte.
Leczenie
Należy unikać ekspozycji na światło, miejscowo podawać glikokortykosteroidy, a w cięższych przypadkach prednizolon w dawce 2-3 mg/kg mc. per os lub deksametazon w dawce 0,2 mg/kg mc. per os. Dawki zmniejszać do najmniejszych skutecznych, a w przypadku [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
