Znaczenie ekonomiczne kryptosporydiozy – cz. II

Kluczowe punkty terapii C. parvum

1. Leczenie chorych cieląt objawowo i lekami przeciw kryptosporydiozie w celu poprawy powrotu cieląt do zdrowia i zmniejszenia wydalania oocyst do środowiska.
2. Leczenie metafilaktyczne zdrowych cieląt (bez biegunki), które przebywają w tym samym środowisku co chore cielęta. Strategia ta jest bez wątpienia bardzo skuteczna. Pozwoli to nie tylko zapobiec chorobom i cierpieniu zwierząt, co jest nieuniknione w scenariuszu terapeutycznym, ale także ograniczy zanieczyszczenie środowiska oocystami, zmniejszając tym samym presję infekcyjną i ryzyko zoonotyczne.
3. Stosowanie rygorystycznych, skutecznych protokołów i środków dezynfekcji w celu zmniejszenia ilości oocyst obecnych w środowisku.

Immunoprotekcja

Cielęta powracające do zdrowia po kryptosporydiozie wykazują zmniejszoną podatność na ponowne zakażenie. Wskazuje to na rozwój odporności ochronnej. Ponadto w miarę dojrzewania jelit i związanych z nimi mechanizmów obronnych zwierzęta wydają się być ogólnie mniej podatne na zarażenie, chociaż nadal mogą wydalać oocysty. Kilka badań wykazało, że ochronna odpowiedź immunologiczna w błonie śluzowej jelit, która obejmowała produkcję przeciwciał i odpowiedź Th1, była związana z wyzdrowieniem z choroby klinicznej (Wyatt, 2010). Co ciekawe, zaobserwowano, że kryptosporydioza może wystąpić po zakończeniu skutecznego leczenia u 3-tygodniowych cieląt (Keidel i Daugschies, 2013). Wyjaśniono to brakiem immunostymulacji w okresie leczenia, jeśli osiągnięto optymalną ochronę przeciw kryptosporydiozie. Jednak biegunka była ogólnie znacznie łagodniejsza w porównaniu z cielętami kontrolnymi cierpiącymi [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas