Znaczenie ekonomiczne kryptosporydiozy – cz. II
Wykazano, że paromomycyna działa na kryptosporydiozę (Fayer i Ellis, 1993; Viu i wsp., 2000, Mancassola i wsp., 1995). W jednym z badań eksperymentalnych na nowo narodzonych cielętach profilaktyczne stosowanie 50 mg paromomycyny/kg m.c. podawanej dwa razy dziennie przez 11 dni wyraźnie skróciło czas trwania choroby i nasilenia biegunki, jednocześnie eliminując rozwój C. parvum bez powodowania braku apetytu lub toksyczności leku (Fayer i Ellis, 1993). Podobne wyniki odnotowano w przypadku koźląt, którym podawano 100 mg/kg m.c. dziennie przez 11 dni, począwszy od 1. dnia przed zakażeniem eksperymentalnym (Mancasolla i in., 1995). Korzystne działanie paromomycyny wykazano również w przypadku jagniąt owiec naturalnie narażonych na C. parvum, chociaż wydalanie oocyst i choroba kliniczna nie zostały całkowicie powstrzymane w danych warunkach (Viu i in., 2000). W tym badaniu terenowym leczenie (100 mg/kg m.c. przez 3 dni lub 200 mg/kg m.c. przez 2 dni) rozpoczęto po zaobserwowaniu biegunki. Ze względu na niski poziom wchłaniania jelitowego uważa się, że paromomycyna jest znacznie mniej toksyczna niż halofuginon (Shahiduzzaman i Daugschies, 2012).
Inne leki były/są stosowane przeciwko C. parvum, takie jak nitazoksanid, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
