Zmiany w ustawodawstwie i aktualna sytuacja w Europie w zakresie zwalczania IBR/IPV u bydła

Europa Zachodnia

Anglia

IBR został po raz pierwszy opisany w Wielkiej Brytanii w 1961 r., kiedy wyizolowano szczep BoHV-1.2b, określany odtąd jako wirus typu brytyjskiego (szczep Oxford). Od 1977 r. do połowy lat 80. odnotowano nagły wzrost częstości występowania i nasilenia IBR związany z wysokim współczynnikiem zachorowalności stada i zmiennym, ale znaczącym współczynnikiem śmiertelności.

Wskaźnik seropozytywnego bydła wzrósł z 5% na początku lat 70. do 12% w połowie lat 80. Nowy szczep wirusowy został prawdopodobnie sprowadzony z Ameryki Północnej wraz z przemieszczanym zakażonym bydłem. Ogniska IBR pojawiały się jednak nadal. Według oficjalnych danych w latach 2010-2015 (wyniki badań) choroba została zdiagnozowana na terenie całego kraju, ale głównie w Szkocji i Walii (28). W tym okresie odnotowano spadek liczby zgłoszonych przypadków IBR, chociaż wyniki te mogły być zafałszowane przez zastosowanie różnych metod diagnostycznych. W 2017 r. władze Wielkiej Brytanii przedłożyły Komisji dokumentację potwierdzającą, która pozwoliła na uznanie terytorium Jersey za wolne od zakażenia BHV-1 i wystąpiły o dodatkowe gwarancje dla IBR.

Austria

W 1987 r. na terenie Austrii (region Styria) wprowadzono dobrowolny program zwalczania IBR wykorzystujący model „badanie i eliminacja zwierząt serologicznie dodatnich”. W 1990 r. obowiązkową kontrolą IBR objęto wszystkie stada bydła w kraju i znajdujące się w nich zwierzęta powyżej 2 lat, bez różnicowania na bydło rzeźne i hodowlane. Wprowadzone przepisy zakazywały [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas