Zmiany w ustawodawstwie i aktualna sytuacja w Europie w zakresie zwalczania IBR/IPV u bydła

Słowacja

Dobrowolny program zwalczania IBR został wdrożony w 1996 r., ale podobnie jak w innych krajach zainteresowanie tym programem było niewielkie. Od 2006 r. program stał się jednak obowiązkowy dla wszystkich hodowców bydła i był oparty na identyfikacji zakażenia oraz określeniu poziomu seroprewalencji przy użyciu badań serologicznych. W stadach, w których seroprewalencja wynosiła poniżej 15%, podejmowano decyzję o uboju zwierząt serododatnich, a w stadach, w których przekraczała ona ten poziom, eradykację prowadzono w oparciu o ubój zwierząt zakażonych lub stosowano strategię DIVA. W uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza w bardzo małych gospodarstwach, za zgodą właściciela dokonywano uboju wszystkich zwierząt. W zależności od wybranej metody dodatnie bydło zastępowano zwierzętami pochodzącymi ze stad uznanych za oficjalnie wolne od IBR/IPV.

Kolejnym etapem było wdrożenie programu monitorowania pogłowia, aby utrzymać status stada wolnego.

Ponadto w ramach poprawy skuteczności monitorowania zastosowano kolejne środki, takie jak kontrola przemieszczania zwierząt i edukacja hodowców. W 2020 r. 60,2% stad na terenie Słowacji było wolnych od wirusa IBR.

Słowenia

W 2006 r. przeprowadzono badanie populacji bydła w kierunku obecności przeciwciał p-ko IBR, którymi objęto bydło powyżej 24. miesiąca życia, pochodzące z 35 991 gospodarstw. Odsetek dodatnich seroreagentów wynosił 3,6%. Jednakże krajowy program kontroli IBR został wprowadzony dopiero w 2015 r. i został oparty na izolacji stad z potwierdzonym zakażeniem, możliwością przemieszczania zwierząt wyłącznie ze stad wolnych od IBR, szczepieniu i badaniu stad, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas