Zmiany w ustawodawstwie i aktualna sytuacja w Europie w zakresie zwalczania IBR/IPV u bydła
Aktualnie obowiązujące przepisy określają, jakie wymagania musi spełniać kraj, strefa lub stado, aby mogły być uznane za wolne od IBR/IPV i zachować taki status. Zdefiniowano również zalecenia dotyczące przywozu bydła przeznaczonego do wprowadzenia do stad wolnych od IBR/IPV lub przeznaczonego dla stad niezakwalifikowanych jako wolne od tej choroby, a także wytyczne dotyczące przywozu świeżego lub mrożonego nasienia, oocytów lub zarodków. Sytuacja w poszczególnych krajach europejskich została opisana w oparciu o regionalne i unijne akty prawne oraz rządowe strony informujące o krajowych lub regionalnych przepisach dotyczących kontroli/zwalczania IBR/IPV w stadach bydła.
Pierwsze programy kontroli IBR w Europie były wdrażane od lat 70. do 80. ubiegłego wieku. W oparciu o ówcześnie obowiązujące przepisy UE zezwoliła państwom członkowskim wolnym od IBR na stawianie warunków w zakresie importu bydła, nasienia i zarodków na obszar swojego terytorium. Tym samym podjęto systemowe działania mające na celu wyeliminowanie IBR na terytorium Europy (2).
Do chwili obecnej w UE zrealizowano lub jest nadal realizowanych wiele programów zwalczania IBR, których wytyczne zależą od sytuacji epidemiologicznej i ekonomicznej. Powszechną zasadą jest, że przy niskiej seroprewalencji BHV-1 wskazany jest ubój zwierząt serododatnich bez szczepienia (strategia: test i eliminacja), co jest drogą, ale najskuteczniejszą metodą eradykacji. Drugim powszechnie przyjętym modelem postępowania jest tworzenie stada wolnego od IBR poprzez stopniowe usuwanie zwierząt seropozytywnych, zastępując je odchowanym seroujemnym potomstwem. Dziś w wielu krajach popularny jest stosowany model szczepienia przy użyciu szczepionek markerowych z delecją gE- lub gE- i CK-. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
