Wirusowa biegunka bydła (BVD) w terenie, czyli praktyczne podejście do opanowania problemu schorzenia w stadzie

Od czego zacząć?

Od rozmowy z hodowcą. Ale nie od „straszenia”, mówienia, co musi czy powinien zrobić, bo jak nie, to „będzie miał upadki”. Lepiej również nie zaczynać od długiego wykładu na temat BVD, etiopatogenezy, zmian anatomopatologicznych i wpływu wirusa na wydzielniczość tych czy innych gruczołów dokrewnych. Nam, lekarzom weterynarii, ludziom o dużej wiedzy medycznej, dużo łatwiej przychodzi mówienie, niż słuchanie. Niestety, nasza grupa zawodowa ma tendencję do jednostronnej komunikacji edukacyjnej. Tymczasem dzisiejsi klienci, usługobiorcy, płatnicy nie wierzą nam już bezgranicznie, jak to niegdyś bywało, i ponadto chcą uczestniczyć w procesie decyzyjnym. Dziś nie wystarczy już zmienić „róbcie, co mówię” na „co mogę dla Was zrobić?”, „w czym mogę Wam pomóc”. Dziś trzeba zapytać: „Co możemy razem zrobić, jakie wspólnie znaleźć optymalne rozwiązania dla Waszego gospodarstwa?”.

Komunikacja musi dziś być dwustronna, przepływ informacji powinien odbywać się w obie strony. Dlatego proponujemy zadawanie hodowcy wielu pytań dotyczących jego opinii na temat naszych wspólnych celów. Nie pytajmy: „ile”, „kiedy”, bo dowiemy się niewiele. Często dowiemy się tego, co już wiemy, czego się spodziewamy. Więcej dowiemy się pytając „Jak ocenia Pan rozród w swoim stadzie?”, „Co chciałby Pan ulepszyć w gospodarstwie, w pierwszej kolejności?”, „Co chciałby Pan osiągnąć poprzez...?”, czyli zadając otwarte pytania i słuchając z uwagą. Unikniemy wtedy iluzji, że coś wiedzieliśmy.

Zbyt często słyszymy od kolegów: „Byłem pewien, że ….”. Dzieje się tak dlatego, że zadawanie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas