Wczesne wykrywanie mastitis w automatycznych systemach doju
Wady AMS
Każdy system udojowy ma swoje wady. Podstawową wadą przedstawionego systemu doju jest wysoka cena zakupu, wyższa niż konwencjonalnych systemów doju. Średnia cena robota udojowego jednostanowiskowego waha się między 150 000-200 000 €. Dla porównania – koszt jednego miejsca w klasycznej hali udojowej wynosi 4000-15 000 € (2). Systemy automatycznego doju nie zwalniają z obowiązku 24-godzinnego nadzoru nad funkcjonowaniem urządzenia. Kilkugodzinna awaria może być powodem ogromnych strat. Tylko właściwe zarządzanie stadem pozwoli obniżyć odsetek mastitis, poprawić jakość produkowanego mleka oraz zachować LKS na zadowalającym poziomie. Kolejną wadą jest brak kontaktu człowiek – zwierzę, a robot udojowy nie jest w stanie zastąpić człowieka jako obserwatora. Konieczny jest więc stały nadzór nad stanem zdrowia zwierząt.
Kolejnym problemem jest brak rozróżniania stopnia zanieczyszczenia wymienia. Strzyki czyste i brudne są traktowane tak samo. Szczotki czyszczące strzyki pracują od nasady strzyków w dół, przez co mogą rozprowadzać zanieczyszczenie i w efekcie zwiększać odsetek zapaleń wymienia wywołanych przez drobnoustroje środowiskowe. Zadowalającą efektywność czyszczenia i dezynfekcji obserwuje się w oborach z dobrymi warunkami środowiskowymi. Automatyczne detektory mastitis funkcjonują na podstawie wytycznych ISO 20966. Wymieniona specyfikacja odpowiada za czułość wykrywania zapaleń na poziomie 70% oraz swoistość 99%. Oznacza to, że do 30% zapaleń może zostać nie wykrytych, a 1% będzie dawać wyniki fałszywie pozytywne. Takie informacje mogą być powodem frustracji osób zarządzających. Zastosowanie automatycznych systemów doju nie zwalnia z obserwacji zwierząt w kierunku objawów klinicznych mastitis, a w tym wykonywania [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
