Wczesne wykrywanie mastitis w automatycznych systemach doju

Wyszukaj w serwisie

Wczesne wykrywanie mastitis w automatycznych systemach doju

Zmiana klasycznego systemu udojowego na automatyczny

Każda zmiana w systemie zarządzania odbija się na wzroście komórek somatycznych w mleku zbiorczym, a w konsekwencji – na obniżeniu wydajności mlecznej. Nie inaczej jest w sytuacji zmiany na automatyczny system doju. Praca Rasmussen i wsp. (2001) prezentuje dane, w których w 69 fermach wyliczono średnią geometryczną LKS mleka zbiorczego oraz wyliczono odsetek nowych infekcji (> 200 tys./ml LKS) w okresie jednego roku przed montażem robotów i jednego roku po instalacji urządzeń. Dane z poszczególnych miesięcy przedstawia schem. 3.

WWT_4_16_Sebastian_Smulski_WCZESNE_WYKRYWANIE_MASTITIS_SCHEM_3
Schemat 3. Średnia geometryczna LKS w okresie dwóch lat

Na przestrzeni roku przed zamontowaniem robota udojowego wartość LKS mieściła się w granicach 140-160 tys./ml. Po instalacji robota udojowego wartość LKS wyraźnie wzrosła, po czym w ciągu 5 miesięcy wróciła do wartości wyjściowej. W ciągu następnych miesięcy wartość ta jeszcze się obniżyła i osiągnęła wartości niższe niż przed instalacją robota udojowego. Te same zwierzęta podzielono pod względem LKS, gdzie progiem podziału była LKS 200 tys./ml. Wytypowano również zwierzęta z nowymi podklinicznymi infekcjami gruczołu mlekowego. Procent udziału poszczególnych grup krów na dany miesiąc przedstawia schem. 4.

WWT_4_16_Sebastian_Smulski_WCZESNE_WYKRYWANIE_MASTITIS_SCHEM_4
Schemat 4. Udział krów z LKS > 200 tys./ml oraz z nowymi podklinicznymi infekcjami

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy