Szczepienia jako opłacalna praktyka w zarządzaniu stadem
Zarządzanie dużym stadem zwierząt stało się w ostatnich latach integralną częścią systemu produkcji zwierzęcej. Obecnie leczenie nie jest już jedyną czynnością, którą realizuje lekarz weterynarii pracujący w gospodarstwie, często jego priorytetem staje się stworzenie strategii zapewniającej zarówno wysoką produkcyjność, jak i zdrowie zwierząt. Z jednoczesnym osiągnięciem tych dwóch rezultatów wiąże się poprawa parametrów rozrodu, lekarze weterynarii kładą więc szczególny nacisk na eliminację problemów w tym zakresie.
Wpływ na wyniki rozrodu, a tym samym wydajność, w stadach bydła mają takie jednostki chorobowe, jak: chlamydioza, gorączka Q, paratuberkuloza bydła, wirusowa biegunka i choroba błon śluzowych (BVD/MD), zakaźne zapalenie nosa i tchawicy oraz otręt bydła (IBR/IPV), a także zakażenia bakteryjne i grzybicze gruczołu mlekowego (głównie Trueperella pyogenes) i błony śluzowej macicy. Do rzadziej rozpoznawanych, niemniej jednak ważnych z punktu widzenia zdrowia zwierząt, drobnoustrojów „ekonomii produkcji” należą: Brucella abortus, Campylobacter foetus, Haemophinus somni, Leptospira hardjo, Listeria monocytogenes czy Neospora caninum, wirus choroby niebieskiego języka i Toxoplasma gondii.
Zakażenia te, często występujące jednocześnie, wpływają na obniżenie wskaźników rozrodu. Pośrednio poprzez: upośledzenie wzrostu i rozwoju pęcherzyków jajnikowych, funkcji ciałka żółtego oraz poprzez bezpośredni wpływ, powodując zmiany zapalne w tkankach i bezpośrednie uszkodzenie zarodka, płodu lub/i łożyska. W przypadku wystąpienia czy też nagłego wybuchu choroby zakaźnej efekt ekonomiczny naszych działań „naprawczych” jest sumą składowych takich jak: zapobieganie dalszemu rozprzestrzenianiu się drobnoustroju, bioasekuracja i prawidłowo podjęta terapia.
W poprzednim artykule („Weterynaria w Terenie” nr 4/2016) [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
