Kryptosporydioza w stadach bydła

Leczenie wspomagające i nawadnianie, czyli klucz do przeżycia

Największym zagrożeniem dla życia zarażonych cieląt jest odwodnienie i kwasica metaboliczna. W przebiegu klinicznym choroby to właśnie ich korekta ma większe znaczenie niż samo leczenie przeciwpasożytnicze. Głównym celem terapii jest uzupełnienie wody i elektrolitów utraconych w wyniku biegunki oraz wyrównanie zaburzeń kwasowo-zasadowych. Zaleca się w tym celu doustne lub dożylne podanie roztworów wieloelektrolitowych (WRE), które powinny zawierać jony Na⁺, K⁺, Cl^-, związki alkalizujące (np. octany, propioniany, wodorowęglany) w celu zwalczania kwasicy oraz glukozę dla utrzymania rezerw energetycznych.

Podawanie WRE powinno odbywać się 2-4 razy dziennie, między karmieniami mlekiem (zwykle około 2 godziny przed podaniem i 2 godziny po podaniu).

Podanie dożylne jest zalecane w przypadku ciężkiego odwodnienia (powyżej 8-10%) oraz gdy cielę nie jest w stanie samodzielnie pić. Preparaty stosowane w tej drodze powinny być ogrzane do temperatury ciała i mieć charakter izotoniczny, a także zawierać bufory (np. wodorowęglan), które pomagają w korekcie kwasicy metabolicznej. Dodatkowym elementem terapii jest stosowanie adsorbentów i środków osłaniających (pektyny, kaolin, węgiel aktywny, glinokrzemiany), które wiążą toksyny, zagęszczają kał i zmniejszają utratę płynów. Wspomagająco można podawać także probiotyki i prebiotyki, które wspierają regenerację mikrobiomu jelit i przywracają równowagę flory bakteryjnej.

Wielu hodowców staje przed dylematem, czy w czasie biegunki należy odstawić mleko. Odpowiedź brzmi: nie. Mleko (lub preparat mlekozastępczy) jest niezbędne do prawidłowego odżywienia organizmu cielęcia. W przypadku [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas