Cicha groźba w oborze: wybrane choroby skóry bydła
Choroby pasożytnicze
Choroby pasożytnicze bydła stanowią istotny problem zdrowotny i ekonomiczny w hodowli zwierząt. W ostatnich latach obserwuje się zmiany w epidemiologii oraz skuteczności stosowanych metod leczenia i profilaktyki. Poniżej przedstawiono najnowsze informacje dotyczące najczęściej występujących inwazji pasożytniczych u bydła.
Inwazja Chorioptes bovis
Chorioptes bovis, wywołujący świerzb chorioptyczny, jest jednym z najczęstszych pasożytów skórnych bydła, szczególnie w okresie jesienno-zimowym, gdy zwierzęta są utrzymywane w zamkniętych pomieszczeniach. Zmiany skórne lokalizują się głównie w okolicy ogona, na udach oraz w okolicy sromu i moszny. Charakterystyczne objawy to: rumień, grudki, łuski, wyłysienia oraz strupy, którym towarzyszy intensywny świąd. W przypadku silnej inwazji mogą wystąpić objawy ogólne, takie jak utrata masy ciała, zahamowanie przyrostów u młodego bydła oraz spadek wydajności mlecznej.
Diagnostyka opiera się na badaniu zeskrobin skórnych, w których wykrywa się obecność pasożyta. W związku z powierzchownym przebywaniem pasożyta wystarczające jest wykonanie zeskrobiny powierzchownej. Leczenie obejmuje stosowanie preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak iwermektyna w dawce 0,2 mg/kg m.c. oraz preparaty miejscowe. Ważne jest również leczenie wszystkich zwierząt w stadzie oraz dokładne oczyszczenie i dezynfekcja pomieszczeń hodowlanych oraz sprzętu zootechnicznego (31).
Inwazja Psoroptes bovis
Psoroptes bovis wywołuje świerzb psoroptyczny, który jest szczególnie groźny dla młodego, rosnącego bydła. Objawy kliniczne są podobne do tych obserwowanych w przypadku inwazji Chorioptes bovis, jednak w [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
