Bakterie, grzyby, algi – czyli różne oblicza mastitis u krów mlecznych
W 2017 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) opublikowała listę 12 gatunków bakterii o krytycznej, wysokiej i średniej oporności na antybiotyki, wskazując na priorytety i konieczność badań nad nowymi terapeutykami w ich leczeniu (tab. 2). Warto podkreślić, że penicylinę, czyli pierwszy antybiotyk, zaczęto stosować już w latach 40. ubiegłego wieku. Dzięki właściwościom przeciwdrobnoustrojowym antybiotyki nazywano początkowo z ang. „miracle drugs” – cudownymi lekami. Był to niewątpliwie jeden z przełomowych momentów w historii medycyny, ale dość szybko wykazano, że już wtedy istniały szczepy gronkowców oporne na penicylinę. Pierwszym patogenem, u którego potwierdzono oporność na penicylinę, był S. aureus. Na przestrzeni ostatnich dekad pojawiały się liczne doniesienia, sugerujące, że nadmierne i niewłaściwe wykorzystanie antybiotyków prowadzi do nasilania się zjawiska oporności. Problem zaczął być szczególnie zauważalny pod koniec XX wieku, ponieważ coraz więcej osób umiera właśnie z powodu nieskutecznego leczenia na tle oporności bakterii. Obecnie szacuje się, że jest to ok. 700 tys./rok, ale prognozy wskazują, że do 2050 r. liczba ta może wzrosnąć nawet do 10 mln (12). W praktyce terenowej próby leczenia mastitis wywoływanego przez gronkowca MRSA mają bardzo niską efektywność leczenia na poziomie 10-20% nawet w świeżych przypadkach choroby. Natomiast informacja o trwałej infekcji S. aureus, Prototheca spp. czy Mycoplasma spp. powinna także skłonić hodowcę, zootechnika i lekarza medycyny weterynaryjnej do zastanowienia się nad decyzją o wybrakowaniu sztuki ze stada lub przynajmniej trwałym zasuszeniu chorej ćwiartki (np. z Prototheca spp.).
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
