Babeszjoza bydła – realne zagrożenie dla zwierząt w Polsce
Profilaktyka nieswoista babeszjozy obejmuje postępowanie mające na celu ograniczenie kontaktu bydła z kleszczami – wektorami choroby. Obecnie stosuje się wiele sposobów kontroli populacji pajęczaków, od mechanicznego usuwania ich ze skóry zwierząt, po stosowanie akarycydów pozwalających na zwalczanie kleszczy w naturalnym środowisku, czyli głównie na pastwiskach lub też już pasożytujących na zwierzętach (10, 67). Występują one na rynku w wielu formach, np.: środków doustnych i bolusów dożwaczowych, kolczyków, preparatów pour-on, iniekcji, oprysków czy kąpieli (67-69).
Pewną rolę w kontrolowaniu populacji kleszczy odgrywa sposób wypasania zwierząt. Dobrze rozplanowane, w oparciu o cykl rozwojowy pajęczaków, okresy przerwy w wypasie (wypas rotacyjny) czy też wypas zwierząt, które nie są naturalnymi żywicielami danych gatunków pajęczaków, potrafią znacznie ograniczyć liczebność kleszczy na danym terenie (29, 67, 70). Również całkowite zaprzestanie wypasu i przetrzymywanie bydła w oborach stanowi pewne rozwiązanie, ale należy wówczas pamiętać, że nawet w budynkach istnieje ryzyko kontaktu z kleszczami, np. w wyniku używania skoszonej trawy czy słomy (71).
Obecnie jednym z najważniejszych aspektów zwalczania kleszczy są szczepienia bydła. Znajdują one zastosowanie przede wszystkim w obszarze klimatu tropikalnego i subtropikalnego. Początkowo wykorzystywano homogenaty z całych kleszczy lub ich organów oraz antygeny zawarte w ślinie (10, 67). Szczepionki komercyjne (preparat Gavac™, heber Biotec S.A., Hawana, Kuba i preparat TickGARD™, Hoechst Animal Health, Australia) oparte są o rekombinowany antygen Bm86 z mikrokosmków jelit kleszcza R. microplus i wykazują częściową skuteczność także wobec innych gatunków kleszczy (67). Przeciwciała wytworzone w organizmie ssaka [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
