Babeszjoza bydła – realne zagrożenie dla zwierząt w Polsce

Preparaty komercyjne oparte są zazwyczaj o szczepy miejscowe, jednak niektóre z nich wykazują skuteczność również na szerszym obszarze (www.oie.int).

Ważnym aspektem mającym wpływ na skuteczność szczepień profilaktycznych jest m.in. stosowanie leków przeciwko pierwotniakom (diminazenu i imidokarbu). Badania Combrinka i wsp. (63) wykazały, że minimalny odstęp między leczeniem a aplikacją mrożonych szczepionek przeciwko B. bovis i B. bigemina powinien wynieść odpowiednio 12 i 24 tygodnie.

Obecnie dostępne są m.in. atenuowane trójwalentne szczepionki przeciwko babeszjozie (B. bovis i B. bigemina) oraz anaplazmozie bydła (64).

Szczepienia powodują rozwój długotrwałej odporności, zazwyczaj już po jednokrotnym podaniu. Odporność rozwija się w ciągu 3-4 tygodni i chroni zwierzę przed zachorowaniem przez kilka lat (65).

Skuteczność szczepionek inaktywowanych jest niższa w porównaniu z preparatami atenuowanymi, dodatkowo stosowane w nich adiuwanty odznaczają się niekiedy wysoką toksycznością (50). Niemniej jednak niektóre z tych preparatów, np. przeciwko B. divergens, mają udowodnioną skuteczność (66).

Brak efektywności szczepień lub ewentualne powikłania po aplikacji preparatu mogą być spowodowane: nieodpowiednim wiekiem szczepionych osobników, nieprawidłowym sposobem przechowywania szczepionek, współistniejącymi chorobami, równoczesnymi szczepieniami przeciwko innym chorobom, obniżonym statusem immunologicznym zwierzęcia czy też brakiem odpowiedniego odstępu czasowego pomiędzy stosowaniem leków przeciwpierwotniaczych a immunizacją czynną (12, 65).

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję