Antybiotykooporność mastitogennych bakterii izolowanych z mleka
Antybiotykooporność w Polsce
Smulski i wsp. (19) odnotowali, że najczęściej izolowanymi drobnoustrojami były gronkowce koagulazoujemne (CNS) oraz gronkowce koagulazododatnie (Staph. aureus) (tab. 3).
Występowały one głównie w gospodarstwach, w których wielkość fermy nie przekraczała 350 krów. W wymienionych gospodarstwach nie stwierdzono problemów z zarządzaniem oraz jakością higieniczną mleka. W małych gospodarstwach dominowały infekcje wywołane przez paciorkowce środowiskowe. Niezależnie od wielkości stada izolowano także: Streptococcus agalactiae, Str. dysgalactiae, pałeczki Gram-ujemne i Gram-dodatnie, Prototheca spp., grzyby drożdzopodobne, Cor. bovis i T. pyogenes.
Antybiotykooporność wśród paciorkowców i enterokoków była mocno zróżnicowana (tab. 4) (7).
Wyjaśnienie: Aml – amoksycylina, P – penicylina, Amp – ampicilina, Ob – kloksacylina, Cl – cefaleksyna, Cfp – cefoperazone, Cpr – cefapiryna, Ceq – cefquinom, E – erytromycyna, Te – tetracyklina, N – neomycyna, My – linkomycyna, B – bacytracyna
Enterokoki to patogeny wymienia cechujące się największą opornością na antybiotyki. Najwyższą oporność zaobserwowano na: penicylinę, kloksacylinę, neomycynę i linkomycynę. Paciorkowiec wymieniowy (Str. uberis) cechował się znacznie mniejszą opornością na wymienione antybiotyki, jednak [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
