Alternatywne metody zwalczania biegunek u cieląt w pierwszych tygodniach życia
Przeciwciała monoklonalne
W wielu działaniach profilaktycznych potwierdzono, że aplikacja przeciwciał monoklonalnych swoistych dla antygenu K99 E. coli u cieląt w pierwszych 12 godz. życia może wpływać na redukcję objawów klinicznych po eksperymentalnym zakażeniu oraz obniżenie śmiertelności cieląt w odsetku z 82 do 29%. Jakkolwiek w innych badaniach prowadzonych u cieląt eksperymentalnie zakażonych rotawirusami nie stwierdzono istotnego wpływu neutralizujących przeciwciał monoklonalnych zarówno na stan kliniczny, obraz choroby, jak i ilość i czas wydalania wirusa przez cielęta. Co więcej, nie potwierdzono również istotnego wpływu zastosowanych przeciwciał na zabezpieczenie cieląt przed infekcjami biegunkowymi na tle wirusowo-bakteryjnym (34, 38).
Eksperymentalne terapie bakteriofagowe
Terapie fagowe u ludzi i zwierząt jak dotąd stanowią element eksperymentalny. Wiele z nich ma charakter celowany, to znaczy, że przygotowywane są dla konkretnej osoby bądź stada zwierząt. Preparaty bakteriofagowe, w zależności od miejsca i rodzaju infekcji, mogą być aplikowane pod różnymi postaciami oraz w różne miejsca objęte zakażeniem, takie jak: skóra, drogi oddechowe, przewód pokarmowy czy układ moczowy. W odróżnieniu od większości antybiotyków, infekując komórkę bakteryjną, wiążą także LPS uwalniany przez bakterie w czasie ich rozpadu (12).
W celu rozwinięcia pełnego potencjału terapeutycznego lub profilaktycznego bakteriofaga niezbędne jest zainfekowanie docelowego patogenu W przypadku aplikacji per os bakteriofag musi być oporny na specyficzne środowisko przewodu pokarmowego (głównie aktywność trawienną soku żołądkowego). Aby osiągnąć aktywność lityczną w warunkach in vivo, fagi powinny pozostawać wystarczająco długo [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





